7 views

‘ไม่… ไม่ ฉันอยากกลับบ้าน… ผู้จัดการ… คุณนี่น่ารังเกียจจริงๆ’ ประโยคนี้ถูกพูดโดยเธอ แต่ผู้จัดการไม่ยอมปล่อยเธอไป ยิ่งเธอแสดงความจริงจัง กระตือรือร้น น่ารัก และไร้เดียงสา ความตื่นเต้นของผู้จัดการก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ยิ่งเธอกลัวและเกลียดเขาเท่าไหร่ ความตื่นเต้นของเขาก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น วันหนึ่ง ผู้จัดการได้แอบวางยาเธอและพาเธอเข้าโรงแรม พอตื่นขึ้นมา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกลัว ผู้จัดการชื่นชอบสีหน้าแบบนั้น มันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นสุดขีด ‘มันน่ารังเกียจและน่าขยะแขยง… น่าขยะแขยง… แต่มันยิ่งกว่านั้น… มันรู้สึกดีเหลือเกิน… ทำไมน่ะเหรอ?’ เพราะเธอสามารถเข้ากับเขาได้ แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่อายุมากกว่า
♡